Diablo Wiki
Advertisement

Historia[]

"Siedem jest liczbą Władców Piekieł i Siedem jest liczbą Najwyższego Zła."

Duriel, Pan Bólu

Andariel, Pani Cierpienia

Belial, Pan Kłamstwa

Azmodan, Pan Grzechu

Oto prawdziwe imiona Pomniejszych, wchodzących w skład Najwyższego Zła. Od wieków każde z nich rządzi poszczególnymi krainami leżącymi głęboko w Płonących Piekłach, nieustannie poszukując sposobu przejęcia absolutnej władzy nad resztą piekielnego rodzeństwa. O ile Czworo Pomniejszych ciągle rywalizuje ze sobą o wpływy, o tyle Trzech Większych posiada całkowitą władzę nad całym Piekłem. W swych poczynaniach ukierunkowanych na przejęcie władzy, Pomniejsi zaczęli korzystać z pewnych plugawych, niegodziwych sposobów. Tak właśnie rozpoczyna się legenda o Mrocznym Wygnaniu:

Mefisto, Pan Nienawiści

Baal, Pan Zniszczenia

Diablo, Pan Grozy

Oto Trzech Pierwotnych Złych, mroczny triumwirat, który równo dzieli się swoją mocą. Trzej Bracia rządzą Czworgiem Pomniejszych za pomocą brutalnej siły i złośliwego sprytu. Ponieważ są najsilniejszymi i najstarszymi wcieleniami Zła, odpowiadają za niezliczone zwycięstwa nad armiami Światła. Chociaż nigdy nie zdobyli wyraźnej przewagi nad Wysokimi Niebiosami, wzbudzają oni wystarczającą grozę u swoich wrogów.

Wraz z pojawieniem się Człowieka i wynikającego z niego zastoju w Wielkim Konflikcie, Trzej Bracia zaczęli poświęcać swe wysiłki na obejmowanie w posiadanie dusz śmiertelników. Zdali sobie bowiem sprawę, że w wojnie z Niebiosami ludzie mogą stanowić klucz do zwycięstwa i w ten sposób mogą zmienić sztywny układ panujący od początków wszechrzeczy. Zmiana spowodowała, że Pomniejsi zaczęli zastanawiać się nad autorytetem Trójcy, i w efekcie doprowadzili do rozłamu między Większymi, a całą resztą.

W swojej ignorancji, Pomniejsze Wcielenia zaczęły wierzyć, że Trójca obawia się kontynuowania wojny z Niebiosami. Sfrustrowani zawieszeniem walk, Azmodan i Belial dostrzegli w tej sytuacji szansę detronizacji Pierwotnych Złych oraz przejęcia kontroli nad piekłem. Ci dwaj władcy demonów zawarli pakt zapewniający to, że łajdacka plaga ludzkości nie powstrzyma ostatecznego zwycięstwa synów Piekieł. Azmodan i Belial opracowali plan, który miał przełamać pat, doprowadzić do zwycięstwa w Wojnie Grzechu i ostatecznie skierować Wielki Konflikt ku Armageddonowi. Tak więc została wprawiona w ruch machina rewolucji i całe Piekło powstało przeciwko Trójcy.

Trzej Bracia walczyli z całym barbarzyństwem świata Podziemi, a dzięki wzajemnemu zaufaniu unicestwili jedną trzecią zdradzieckich legionów. W efekcie zostali jednak pokonani przez Rogatą Śmierć prowadzoną przez Azmodana i Beliala. Pierwotni, osłabieni i pozbawieni powłok cielesnych, zostali wygnani do świata śmiertelników, gdzie według Azmodana mieli pozostać na zawsze. Pan Grzechu miał nadzieję, że Trójca będzie próbowała podporządkować sobie ludzkość, co z kolei spowoduje, że Aniołowie będą zmuszeni przekierować swoje siły do Sanktuarium, pozostawiając Wrota Niebios bez ochrony. Stosunkowo niewiele demonów, które nadal pozostawały wierne Trzem Braciom, uciekło przed gniewem zdrajców do świata ludzi, by odnaleźć swych panów.

Gdy na piekielnych polach bitew wypaliły się ognie wojny, Pan Grzechu oraz Pan Kłamstwa zaczęli sprzeczać się, który z nich posiadać ma większą władzę. Pakt, który zawarli, rozsypał się w pył, zaś dwaj władcy demonów zwrócili przeciwko sobie swoje armie. Legiony piekielne podzieliły się  na dwa obozy, ścierając się w straszliwej wojnie domowej, która trwa po dziś dzień.[1]

Księgi i manuskrypty na temat Mrocznego Wygnania[]

Mroczne Wygnanie[]

"Tak więc nadeszła wielka rewolucja w Płonących Piekłach znana jako Mroczne Wygnanie. Mniejsze Zła obaliły trzech Większych Złych, których następnie wygnali do świata śmiertelników. Demony Belial (Pan Kłamstw) oraz Azmodan (Pan Grzechu) walczyły o władzę nad Piekłem w czasie nieobecności Trzech Braci. Całe Piekło podzieliło się między dwa obozy, podczas gdy wojska Wysokich Niebios nieustannie nacierały na bramy Piekielne."[2]

Advertisement